Halverwege juni pakte ik een grote rugzak vol spullen. Een tentje, slaapmatje, slaapzak, mijn meditatiekussen en nog wat andere spulletjes. De rugzak, geleend van mijn oudste zoon, was behoorlijk zwaar. Voor het eerst ging ik, behoorlijk onwennig, op pad met zo’n gevaarte op mijn rug. Een stukje per trein, daarna gelukkig met een bus. De bestemming: Waldbröl, een plaatsje in de buurt van Keulen, waar een retraite werd gehouden van de Nederlandse stichting Leven in Aandacht. Deze stichting is de gemeenschap van mensen in Nederland en Vlaanderen die zich laten inspireren door de leer van boeddhistische monnik en Zen-leraar Thich Nhat Hanh. Thema van de retraite: Gelukkig Samenleven. Lees meer

Het kwam ter sprake rijdens een workshop over “Omgaan met verlies” van Riekje Boswijk-Hummel. Riekje is een rot in het vak. Niet alleen heeft ze een jarenlange ervaring als therapeut, ze heeft ook veel boeken geschreven. Het was een voorrecht om haar te ontmoeten. Geen kapsones, geen kouwe drukte, gewoon een puur en wijs mens. Het was een bijzondere ervaring om haar te leren kennen. Een goede raad die ze aan heel veel mensen had meegegeven in de loop der jaren: Schaf een boekje aan en probeer elke avond 5 dingen op te schrijven die je die dag blij hebben gemaakt. Lees meer

Na afloop van de wekelijkse Zen- en Feldenkreisles zitten we met een kopje thee even na te praten. Het gesprek gaat over hoe verdriet wel of niet verwerkt kan worden. Over hoe oude pijn, als ze niet geheeld wordt, je lang last kan blijven bezorgen. Ineens begint Margé over haar moeder te vertellen. “Mijn moeder heeft drie kinderen verloren. Haar eerste, derde en haar zevende kindje. Twee keer werd een kindje na een zwangerschap van 8 maanden dood geboren, het waren allebei jongetjes. Lees meer

Wat zou ik zo af en toe graag een mol of een egel zijn. Het lijkt me heerlijk om in de donkerste tijd van het jaar even niets te hoeven doen en ongestoord een winterslaap te houden. Niet vooruit te branden was ik in de weken voor de feestdagen. Natuurlijk, ik deed wat ik moest doen, maar daar bleef het dan ook bij. Blij was ik als ik s’avonds diep onder mijn dekbed kon kruipen. Lees meer

Soms stormt het niet alleen buiten, maar meer nog in mijn hoofd en lijf. Onverwacht gebeurt er iets, in een gesprek, op een andere manier en ik sla op tilt. Of hooggevoeligheid daar aan bijdraagt? Ik denk het wel. Zo ook een tijdje terug. Op het forum van een landelijk netwerk van coaches presenteert een collega een nieuwe therapie die goede resultaten zou bieden bij depressieve gedachten (depressie, futloosheid enz.). Lees meer

Soms kan iets kleins me zomaar intens gelukkig maken. Op vakantie, begin september, werden we verschillende keren getrakteerd op een vogelconcert van een roodborstje. Het zat op nog geen twee meter afstand in een boom vlak bij onze tent. Ik denk ook aan een regenachtige avond: we aten vers stokbrood en soep uit een pakje. Het smaakte heerlijk en ik voelde me veilig, warm en droog. Lees meer

Aan de zijgevel van ons huis naast de voordeur plantte ik een jaar of vier geleden een passiebloem. De plant groeide voorspoedig en elk jaar kwamen er meer bloemen aan. Er hebben zelfs een keer vruchten aan gehangen. Ik ontdekte dat ik in het voorjaar even geduld moest hebben voordat de nieuwe knoppen opengingen en de frisgroene handvormige bladeren verschenen. Ook de bloei liet wel even op zich wachten, maar als het eenmaal zover was, kwamen er elke dag nieuwe bloemen tot ver in het najaar. Lees meer

Vandaag is het dan zover! Na enkele maanden van voorbereiding (website maken en een heleboel andere noodzakelijke) dingen gaat mijn praktijk voor counselling en coaching officieel van start. Het diploma is ingelijst, de praktijkruimte was vorig jaar september al ingericht en alleen het naamplaatje bij de voordeur ontbreekt nog. Zoals wel vaker de laatste tijd, tel ik mijn zegeningen. 2009 kan eigenlijk al niet meer stuk. Het begon met het slagen voor het theorie-examen voor de opleiding, ouderwets stevig blokken was het. Lees meer (5 reacties)