Rouwbegeleiding
Omgaan met verlies is iets wat iedereen vroeg of laat tegenkomt in het leven.
VERLIES EN ROUW.....
Leven is zoeken naar verbinding, in relaties en bezigheden. Het geeft inhoud en betekenis aan ons bestaan. Leven is ook verliezen en afscheid nemen.
Hoe ingrijpend is het als iemand overlijdt die je lief is. Ook een verbroken relatie, ontslagen worden, een miskraam krijgen enz. zijn vormen van verlies en brengen rouw met zich mee.
In een burn-out of depressie kan je levenslust en zelfvertrouwen zomaar verdwenen zijn. Je kunt je gezondheid verliezen, een chronische ziekte krijgen, ernstig ziek worden en misschien weten dat je niet meer beter wordt. Je kunt het
allemaal tegenkomen op je pad.
|
Rouwen is je houvast verliezen, zoeken, vallen en opstaan, wachten en laten gebeuren. In zo’n periode kun je geconfronteerd worden met intense, soms heel verwarrende emoties. Naast pijn en verdriet kan er ook boosheid en verzet zijn, angst, schuld of schaamte, opluchting en eenzaamheid. Rouw raakt aan alle facetten van je bestaan. Niets is meer zoals het voorheen was. Rouwen is het doorleven van al die emoties; tot je door laten dringen dat je leven onomkeerbaar is veranderd. Het kan een intensief en pijnlijk proces zijn en langer duren dan je denkt. Toch komen de meeste mensen er op eigen kracht doorheen. |
 |
Hulp bij rouwverwerking kan o.a. ondersteunend zijn:
• als de heftigheid van het rouwproces je volledig overweldigt
• als je binnen je eigen kring weinig of geen ondersteuning ervaart
• als het moeilijk blijft om opnieuw inhoud en zin aan je bestaan te geven
• als je er zelf behoefte aan hebt
Aanbod in rouwbegeleiding:
1. Een uitgebreid eenmalig gesprek.
2. Deelnemen aan een rouwgroep waarin je je ervaringen met lotgenoten kunt delen.
3. Individuele rouwbegeleiding: tijdens meerdere wandelcoachsessies van 1 ½ á 2 uur gaan we samen op weg.
Meer informatie over tarieven enz. vind je hier.
|
Voor mij was het heel belangrijk om dingen op een rijtje te zetten. Ik was zo bevangen door mijn verdriet en de vraag: Hoe moet ik nu verder? Door Nellie werd ik als het ware gedwongen om te zien hoe ik op dit moment in het leven sta. Daar ben ik over na gaan denken. Het heeft mij geholpen om te relativeren en niet alles als een grote chaos te zien. Af en toe zak ik nog wel eens in die put maar dan put ik kracht uit de dingen waar ik toen bij stil stond en die ik in de natuur uit moest beelden. Nellie nog bedankt hiervoor! Groetjes Dorie |
|
|
De drie rouwende bomen.
Gisteren was ik in het bos. Op zoek naar drie bomen, Drie bomen die alle drie een tak hadden verloren. Drie bomen die daar alle drie op een andere Vandaag heb ik ze gevonden. De eerste boom was gaan treuren om zijn verlies en zei ieder voorjaar als de zon hem uitnodigde om te groeien: "Dat kan niet want ik mis een tak." De tweede boom was geschrokken van de pijn en had maar snel besloten om het verlies te vergeten. En ieder voorjaar als de zon hem uitnodigde om te groeien, groeide hij.
De derde boom was geschrokken van de pijn. Maar hij had gerouwd om het verlies. En het eerste voorjaar dat de zon hem uitnodigde te groeien had hij gezegd: "Dit jaar nog niet." Maar de zon kwam het jaar daarop terug. Nu zei de boom:"Ja zon, verwarm mij opdat ik mijn wond kan verwarmen, opdat hij weet dat hij erbij hoort."
En het derde jaar dat de zon kwam sprak de boom: "Ja zon, laat mij groeien Na wat zoeken vond ik die drie bomen,
De eerste boom was klein gebleven. De plaats van de wond was duidelijk te zien, het was het hoogste punt van de boom. De tweede boom was geen boom meer. Een voorjaarsstorm had hem doen omwaaien. De plek van de wond moest ik gaan zoeken. Achter een heleboel bladeren vond ik hem. De derde boom was het moeilijkst te vinden. want ik had niet verwacht dat hij zo groot en sterk was geworden. Maar gelukkig kon ik hem herkennen aan de dichtgegroeide wond die vol trots in het zonlicht stond.
Evert Landwaard
|
